1 Mart 2011 Salı

come on!!

sabah uyansam okula gidecekken posta kutusunda yarimden gelmiş bir mektup görsem... şöyle türk filmlerindeki ağızdan yazılmış.... pır pır gönlümü yakaladıktan sonra okula gitsem hoca dese hepiniz geçecek bu sene mezun olacaksınız ya la:) allah allah desem ama süprüzlerin sonu gelmese pat bizimkiler dese hemen hazırlan uçuyoruz londra ya.... Biraz daha devam edersem ağlıcam galiba:):):):) tamam tamam ...en azından okula giderken otobüste ayakta gitmesem bari devamlı.... hadiiii beee olma mı ki???:)
                                                                                                                                       tschüs!

28 Şubat 2011 Pazartesi

yaşasın yemek yemeeeeekk!!!

bıcı bıcı yaptım. bir güzel kuruttum saçlarımı yumuşacık oldu . kıvrıldım yatağa ...açtım bloğumu bir de tumblr dan patlattım bir hesap misss:D:D annecimmmm sağıolsun kocaman bir ekmeğe peynir sıkıştırmış onu yedim ....müzik dinledimmm ...güzel hayaller kurdum mutlu oldum .... allahım daha ne isteyim...o hiç sevmediğim okula gdip not alacağım için bile heyecan yaptım.... baktım ki geçen sene sonu not ortalamam yerlerde sürünüyor.... kendimi toparlamam lazım ..avare miyim neyim:)

27 Şubat 2011 Pazar

çok tatlısın Mr. bonomo:)

blogger buluşma üssüüüüüü:D:D:yanii blogger's base

müthiş müthiş müthiş bir fikir diyorum...
"yeni bir mekan galataya sakin sessiz giriş yaptı ve huzurla varlığını sürdürmeye başladı." diye başlıyor söze elimdeki dergi... cool mekanın adı ise caffe nero... burasının ne özelliği var diyeceksiniz biliyorum ..burası bloggerlar için kurulmuş olan bir cafe ama burası gelip laklak yapılsın die açılmamış tabiki burada yaratıcılık konuşacak..bloggerların bir araya geldikleri bir ortam oluşturulmuş ki dekor çok hoşuma gitti. gidip görmeye değer çok sıcak bir mekana benziyor fotoğraflarından gördüğüm kadarıyla ....ben tezimi hazırlarken gidip görüp tadını çıkaranlar benim için bol bol not alsınlar....

22 Şubat 2011 Salı

hayatıma şekil vermeye karar verdim

okul açıldı. açılır açılmaz da zaten sanki çok değerli akademisyenlerimiz hiç son sınıfta okumamış gibi bir sürü ödev , sorumluluk vs.. yüklediler sırtımıza...geleceğe dair planlarımı hala oturtmuş değilim kafamda .. şimdi anlıyorum okul bitince insanlar neden sudan çıkmış balık gibi şaşkın olduklarını...hoş sanki bu dört yıllık süre zarfında hissettiğim duyguları tarif etmek zor ama beni sürekli rahatsız eden duygular ağır basıyor. ne öğrendim diye sorduğumda kendime-çok birşey gelmiyor da aklımaa. bazen nereden geldim bu bölüme diyorum. bunu bir çok kere tekrar ediyorum :-nereden geldim bu ailenin içine, bu arkadaş ortamına,bok çukuruna,nereden sevdim bunu::):),daha da gider bu. kimsenin hayat hamuru aynı değil aynı şekli veremiyoruz ama aynı malzemeleri kullanıyoruz... sadece yoğunlukları farklı...mutlulk acı keder sevgi bunların hepsi aynı malzemeler ,hissettiklerimz yoğunlukları farklı ...başkalarınınkini beğendiğimizde de kendi şekklimizi bozup ona benzetmeye çalışıyoruz... işleri berbat ediyoruz...aslında kural basit :"ye sev dua et"i izleyenler ya da okuyanlar bilir . hani şu çooooook çekici olan javier bardem'in sahnesi...jeton orada düşüyor... olay ketut'u görüp onunla konuşup rahatlamak değil ya da meditasyon yapmak...olay dengeyi kurabilmekte... kalp ve beyin dengesidir bu da bence...bu dengeyi kurark şekil vereceğim hayatıma... benimmm hayatım

20 Şubat 2011 Pazar

yeni bir blog yeni bir ben:D:D

"aşk tesadüfleri sever"deki deniz gibi düşünüyorum"-bu dünyada sebepsiz yere var değilim bir şeyler yapmam lazım bir şey olmam lazım" bu noktada yapmam gerekenler listesi oluşturdum kafamda. sonra bir de baktım ki aslında bu liste geç kalınmışlar, yapılamamışlar,yapılması engellenmişler listesiymiş. sonra kulağıma bir kaç melek bunun yanlış olduğunu fısıldadı. meleklerin ismini osky ve cafcuf koydum:) onlar benim ekip üyelerim oldu:) blog aç blog aç blog aç AÇSANAAAAAA, DEDİLER VE AÇTIM. şimdi her akşam birşeyler yazma isteği oluştu içimde...isyankarlar, ikoncanlar,gayler,öğretmenler,hatta başımızın tacı anneler bile burda....  hepimizin bir şeyler anlatmaya duyurmaya ihtiyacı var sanırım...burda olmaktan mutluyum. MELEKLERİME sevgilerrrr...