come on!!

sabah uyansam okula gidecekken posta kutusunda yarimden gelmiş bir mektup görsem... şöyle türk filmlerindeki ağızdan yazılmış.... pır pır gönlümü yakaladıktan sonra okula gitsem hoca dese hepiniz geçecek bu sene mezun olacaksınız ya la:) allah allah desem ama süprüzlerin sonu gelmese pat bizimkiler dese hemen hazırlan uçuyoruz londra ya.... Biraz daha devam edersem ağlıcam galiba:):):):) tamam tamam ...en azından okula giderken otobüste ayakta gitmesem bari devamlı.... hadiiii beee olma mı ki???:)
                                                                                                                                       tschüs!

yaşasın yemek yemeeeeekk!!!

bıcı bıcı yaptım. bir güzel kuruttum saçlarımı yumuşacık oldu . kıvrıldım yatağa ...açtım bloğumu bir de tumblr dan patlattım bir hesap misss:D:D annecimmmm sağıolsun kocaman bir ekmeğe peynir sıkıştırmış onu yedim ....müzik dinledimmm ...güzel hayaller kurdum mutlu oldum .... allahım daha ne isteyim...o hiç sevmediğim okula gdip not alacağım için bile heyecan yaptım.... baktım ki geçen sene sonu not ortalamam yerlerde sürünüyor.... kendimi toparlamam lazım ..avare miyim neyim:)

çok tatlısın Mr. bonomo:)

blogger buluşma üssüüüüüü:D:D:yanii blogger's base

müthiş müthiş müthiş bir fikir diyorum...
"yeni bir mekan galataya sakin sessiz giriş yaptı ve huzurla varlığını sürdürmeye başladı." diye başlıyor söze elimdeki dergi... cool mekanın adı ise caffe nero... burasının ne özelliği var diyeceksiniz biliyorum ..burası bloggerlar için kurulmuş olan bir cafe ama burası gelip laklak yapılsın die açılmamış tabiki burada yaratıcılık konuşacak..bloggerların bir araya geldikleri bir ortam oluşturulmuş ki dekor çok hoşuma gitti. gidip görmeye değer çok sıcak bir mekana benziyor fotoğraflarından gördüğüm kadarıyla ....ben tezimi hazırlarken gidip görüp tadını çıkaranlar benim için bol bol not alsınlar....

bu okul bu sene biter miii ki

hayatıma şekil vermeye karar verdim

okul açıldı. açılır açılmaz da zaten sanki çok değerli akademisyenlerimiz hiç son sınıfta okumamış gibi bir sürü ödev , sorumluluk vs.. yüklediler sırtımıza...geleceğe dair planlarımı hala oturtmuş değilim kafamda .. şimdi anlıyorum okul bitince insanlar neden sudan çıkmış balık gibi şaşkın olduklarını...hoş sanki bu dört yıllık süre zarfında hissettiğim duyguları tarif etmek zor ama beni sürekli rahatsız eden duygular ağır basıyor. ne öğrendim diye sorduğumda kendime-çok birşey gelmiyor da aklımaa. bazen nereden geldim bu bölüme diyorum. bunu bir çok kere tekrar ediyorum :-nereden geldim bu ailenin içine, bu arkadaş ortamına,bok çukuruna,nereden sevdim bunu::):),daha da gider bu. kimsenin hayat hamuru aynı değil aynı şekli veremiyoruz ama aynı malzemeleri kullanıyoruz... sadece yoğunlukları farklı...mutlulk acı keder sevgi bunların hepsi aynı malzemeler ,hissettiklerimz yoğunlukları farklı ...başkalarınınkini beğendiğimizde de kendi şekklimizi bozup ona benzetmeye çalışıyoruz... işleri berbat ediyoruz...aslında kural basit :"ye sev dua et"i izleyenler ya da okuyanlar bilir . hani şu çooooook çekici olan javier bardem'in sahnesi...jeton orada düşüyor... olay ketut'u görüp onunla konuşup rahatlamak değil ya da meditasyon yapmak...olay dengeyi kurabilmekte... kalp ve beyin dengesidir bu da bence...bu dengeyi kurark şekil vereceğim hayatıma... benimmm hayatım

yeni bir blog yeni bir ben:D:D

"aşk tesadüfleri sever"deki deniz gibi düşünüyorum"-bu dünyada sebepsiz yere var değilim bir şeyler yapmam lazım bir şey olmam lazım" bu noktada yapmam gerekenler listesi oluşturdum kafamda. sonra bir de baktım ki aslında bu liste geç kalınmışlar, yapılamamışlar,yapılması engellenmişler listesiymiş. sonra kulağıma bir kaç melek bunun yanlış olduğunu fısıldadı. meleklerin ismini osky ve cafcuf koydum:) onlar benim ekip üyelerim oldu:) blog aç blog aç blog aç AÇSANAAAAAA, DEDİLER VE AÇTIM. şimdi her akşam birşeyler yazma isteği oluştu içimde...isyankarlar, ikoncanlar,gayler,öğretmenler,hatta başımızın tacı anneler bile burda....  hepimizin bir şeyler anlatmaya duyurmaya ihtiyacı var sanırım...burda olmaktan mutluyum. MELEKLERİME sevgilerrrr...

darling...

dünkü pazar maceramda gözüme takılan en önemli şey pazardaki çiftlerdi... herkes çifter çifter gelmiş:) hele hele sevgilim ve benim ortak arkadaşlarımızı (onlar da çift oluyor) görünce dayanamadım ve aradım:) biz neden pazara beraber gitmiyoruz , biz niye beraber alışverişe çıkmıyoruz. bak bunlar pazarda beraber geziyor gel şuraya girelim kazak bakıcam vs.... dediğim zaman "ben sıkılırım, ben yapamam, ben böyleyim" cevabını alınca söylendim ,söylendim söylendim. Ama bugün bişeyler yerken "yaaaa ketçap koymamışlar yanına dediğimde         "_ ben gidip alayım mı demesi, bana çikolata alması,elimdeki yarayı öpmesi, çokkk sevdiği kimselere veremediği arabasını deneme sürüşü yapmam için vermesi... (bunların hepsiiii aynı gün oluyor:):):)), gönlümü aldı dağlarda bayırlarda kırlarda uçurup durdu. Ama asıl önemlisi küçücük şeylerle mutlu olan biriyim.... bu yüzden de, ÇOK ŞANSLISIN AŞKOŞ:) yerim seni....

haaammmmmm:):):) "eat, pray, love" hepsi bu

dostlarla bir araya gelip yemek yapıp yiyip ardından tatlı patlatıp soba yanan odaya geçerek hem sohbet etmek hem de bu aralar bizi iyice kendine esir eden örgüyü örmek ...... tabi sonunda şükretmek...filmi izleyin izleyin izleyin İZLEYİN:):) kitabı bulursanız onu da okuyun.... çünküüü ilerde nefes almadığınızı hissedebilir, nasıl yaşayacağınızı hala bulamamış olabilirsiniz. mutlu olmadığınızı anladığınızda bir de evliyseniz!!!!! bunun için EAT,PRAY,LOVE diyorum ...hallelujah:):)

fuck the system!!!!!

hadsiz dünya işte...Gıcık oluyorummmmmm. önüm engellerle dolu ....Fuck The System... bir yolda yürüyüyorum . Alış verişten çıktım . bir sürü poşet var elimde ... rengarenk kıyafetlerim çantalarım tokalarım ....sokak çok kalabalık trafik feci...güneş var tatlı tatlı yakıyor arkası kısa önü uzun kesim saçlarımdan çıplak kalan ensemi... güneş gözlüğü takmıyorum tabiki çünkü makyajım mükemmel bakışlarımın büyüsünü neden kapatayım gözlüklerle?? iddialı iddialı yürüyorum. O da nesi?
Topuğum Kırıldı!!! sorun değil arabam yakında . Nazara geldim sanırım... yürümeye devam... Lanet olsun Sürtüğün teki çarptı yanımdan geçerken ...poşetlerim düştü kutular dağıldı.O kadar guruluyum ki düşenleri almadım bile ..parama geçer sözüm ..yola devam ...eeee? Arabam nerede?? Park yasak ve arabımı çekmişler ....Lanet olsun Sanki herkes bana bakıp gülüyor... Güneş Gözlüğüne ihtiyacım olacak sanırım ..upsss bir de serserinin biri çarpmasın mı bana omuz attı resmen....aaah neyseki taksi geliyor karşıdan.TAKSİİİİİEEEE. durmadı:(:( Ağlıcammmmm şimdi ...aşkoş gel beni al diyemiyorum çünkü halı saha maçında hayatta gelmez....otobüse bindim halim berbat... haydaaaa cüzdan nerde??? ANAM!!! SESERİ kaptı cüzdanı ...... Yere düşen kutular hayallerim düşlerim yarım bıraktığım herşey... Neden geri dönüp almadım sanki, sahip çıkmadım... serseriler sürtükler bana gülenler tip tip bakanlar kapkaççılar ... bunlar hiç yabancı değil ki....ailem dostlarım arkadaşlarım komşularım hocalarım....kendime güvenerek çıktığım yolda g.t gibi kalıyorum ara ara ... hadsizsin dünyaaa Yarım vodka vişneyle bile beni benden alıyorsun ...AMA o zaman da umrumda olmuyorsun sen de bunu bilmiyorsun..bak yine bitirdim yarım bardağı fuck you....

bu benim dünyaaam:) onunla sevebilen onunla nefret eden....

Hepimiz aynı odanın içinde tıkılıyız aslında...sadece içini farklı şeylerle dolduruyoruz. Sorsam farklı cevaplar alırım... "Benim odamın içi güneşi net görmüyor", "Benimse odamın ışığı bile yok", "Ben bir odayı üç kişiyle paylaşıyorum", "Odamda LÜZUMSUZ birçok şey var"... Odadan kastım çok açık aslında, "yaşamımız"... içine lüzumsuz insanları doldurduğumuz, hayallerle süslediğimiz, sürekli fedakarlık ederek aslında bir tek kendimize yer bırakmadığımız odamız işte... nefes alamadığımı hissettiğim yaz günlerinden birinde hayatımı zapteden şeylerden kurtulmak istedim ve önce bilin bakalım nereden başladım??? ODAMDAN.. Fazlalıklar gitti içinde kendime ait bir dünya yarattım. Ama önce onu sahiplenmek gerekir Bu Benim ODAM!! Bu Benim DÜNYAM... Odamın ışığı yok ki diyenlere fener olsun bu cümlelerim:):)